Kennies jaaroverzicht

Hoewel de index een onafgebroken stijging laat zien, is er mijn inziens amper nog iets te doen op de beurs. Natuurlijk volg ik Q-cells nog op de voet, en kijk ik met een schuin oog naar Acheter, maar ik ben zeker niet happig om nieuwe posities aan te gaan.
De inspiratie voor het schrijven van nieuwe artikelen is daarmee ook op een laag pitje gekomen, aangezien het makkelijker schrijven is over dingen die je zelf tegenkomt op de beurs.
Nu het einde van het jaar nadert wordt het tijd om het jaar te analyseren. Het vak dat wij beoefenen heeft natuurlijk het imago van het snelle en makkelijke geld, toch blijkt altijd maar weer dat maar weinigen er in slagen om uberhaupt winstgevend te handelen.

Hoewel mij dat nu al enige jaren wel lukt is het van belang om kritisch naar jezelf te blijven kijken. Het kan immers altijd beter, en het gevaar van gemakzucht en te routineus te gaan handelen liggen elke dag op de loer.
Nergens anders worden emoties zo hard afgestraft als op de beurs. De kans is groot dat als alle goed gaat, je overmoedig wordt. En zit het tegen, dan begin je te handelen uit moedeloosheid.
Hoewel ik, gezien mijn vrijwel altijd stabiele gemoedstoestand, uitermate geschikt ben voor dit vak kom ik de hierboven genoemde gevaren nog elke dag tegen. De discipline om mij te houden aan vooraf gestelde doelen, en het niet te groot laten worden van posities zijn de belangrijkste punten waar ik altijd moeite mee zal blijven houden. Het wegstorten van winsten tot een vast werkkapitaal is de belangrijkste maatregel die ik mijzelf heb opgelegd om ervoor te zorgen dat ik die fouten minder maak.

Toch is het dit jaar wat dat betreft 2x fout gegaan. Het jaar begon prima met de eerste 4 maanden van zo`n 12% rendement per stuk. Rodriguez legde echter al mijn kwetsbaarheden bloot. Hoewel ik in eerste instantie behoorlijk winstgevend gehandeld had in het aandeel ging ik teveel geloven in het fundamentele verhaal. Het bedrijf was immers gered, en de enorm gunstige herfinanciering rechtvaardigde mijns inziens een hogere koers. Het bleek even anders te lopen, pas 80% onder het hoogste punt werd een bodem gevonden.
Rationeel gezien wist ik dat deze koersen geen goede weerspiegeling waren van de ontwikkelingen en  waarde van het bedrijf. Ik wist ook dat de enorme daling gevolgd zou worden door een enorme stijging. Hoewel dit allemaal ook uit kwam, en ik na de 100%-stijging in 2 dagen met een klein winstje afscheid kon nemen van het aandeel, is het de vraag of dit opweegt tegen de risico`s die ik in de tussentijd heb gelopen. Rodriguez is immers geen Shell en als er dan verhalen opduiken over een CEO die banden heeft met de maffia, dan doet dat je hart wel even sneller kloppen. Toch heeft ook toen de ratio het weer gewonnen van de emotie, want het dumpen uit wanhoop of frustratie was nabij toen de koers op nog slechts 2,50 euro stond.
Hoewel dus uiteindelijk toch weer uitkwam wat ik voor ogen had, is een dergelijke play niet rendabel genoeg. Een grote scheve positie in portefeuille slokt namelijk een groot deel van het werkkapitaal op, waardoor ik minder ruimte heb om te handelen in andere opportunities.
Niet alleen moest ik door deze positie in mei/juni de helft van de geaakte winst in 2010 weer inleveren, ook kwam er veel minder winst uit andere handelskansen.

Op dit moment geldt hetzelfde voor Q-cells. Omdat ik zo gefocused ben op mijn Q-positie, laat ik soms bewust andere kansen lopen. Hoewel er elders zeker niet heel veel te doen is, denk ik dat ik zonder Q zeker wel had deelgenomen had aan stijgingen als die van Theolia en Rodriguez deze week. Nu liet ik ze lopen, omdat mijn risicobereidheid een stuk lager is op het moment.
De duikvlucht waarin Rodriguez zich lange tijd bevond, zien we nu ook bij Q. Ook hier ligt het gaan geloven in een bepaald scenario aan de basis van een op dit moment foutieve trade. Zoals ik in mijn eerste artikel over dit aandeel al schreef, vallen messen altijd dieper dan je denkt, en zo geschiedde. In de toekomst zal ik zeker messen blijven vangen, maar het kopen in plukken tot de beoogde positie is bereikt is denk ik niet de best mogelijke. Het kopen op scherpe dagdalingen om vervolgens een strakke stoploss te hanteren is denk ik minder risicovolle strategie. Wel is een goedkope broker dan een vereiste, want je zal erg vaak in en uitstappen.

Het was ook een jaar waarin ik periodes minder tijd heb gehad voor de beurs. Het was natuurlijk geweldig om wee maanden op vakantie te zijn in Nieuw-Zeeland en Amerika, maar rendabel was het niet.
Ook hieruit blijkt dat als ik succesvol wil zijn op de beurs, ik daarop volledig gefocused moet zijn. Te weinig tijd investeren in de beurs en gemakzucht leiden tot een informatie tekort en verlies van het gevoel voor de markt.

Hoewel het analyseren van deze fouten belangrijk is, gingen er dit jaar natuurlijk ook dingen goed. Want met een kleine 45% rendement draai ik weliswaar een voor mijn doen ondergemiddeld jaar, toch kan ik daar natuurlijk niet heel erg ontevreden mee zijn.
Het blijkt toch altijd maar weer dat er op de beurs bepaalde wetmatigheden plaatsvinden waar relatief makkelijk van te profiteren is. Mijn beste trades zaten dan ook in die hoek. Emissies bij TomTom en Theolia waren lucratief en bij UnionTech en Acheter kon ik erg goed profiteren van uitstappende grootaandeelhouders. Verder was de enorme explosie bij Thenergo mooi om mee te maken.

disclaimer: Kennie is long Q-cells, Acheter en Marktgevoel. Kennie is voornemens om van 2011 een mooi jaar te maken.